De niet zo perfecte moeder


Lange tijd heb ik gedacht dat ik een perfecte moeder moest zijn. Zo’n mama die het allemaal wel even doet. Werken, het huis super opgeruimd en schoon, veel sociale contacten, altijd aardig, altijd aandacht en geduld voor je kind en een actief liefdes leven. Oh en ik vergeet het bijna.. natuurlijk ook drie keer in de week naar de sportschool. Doodvermoeiend! Niet zo zeer die sportschool, maar het doen alsof. Ik ben namelijk zo niet een perfecte moeder.

Perfecte moeders..

Bestaan die eigenlijk wel? Waarschijnlijk willen we het allemaal zijn. Een enkeling denk het misschien wel te zijn, maar wanneer ben je een perfecte moeder? Ik heb ongeveer 2 jaar heel krampachtig de touwtjes in handen willen houden en zo perfect mogelijk willen zijn. Op vaste tijden eten, slapen, elke dag naar buiten etc. Het gevolg was dat alles in het honderd liep en niets ging zoals ik dat wou. Niet bepaald perfect dus. Inmiddels ben ik tot de conclusie gekomen dat je een perfecte moeder bent wanneer je kind eten, drinken, slaap, liefde, humor en ruimte om te ontwikkelen krijgt. Maar dat het tijdstip, volgorde van handelen of dat het gepaard gaat met ontzettende missers niets uitmaakt. Sinds ik accepteer dat ik een niet zo perfecte mama ben, gaat het opvoeden zoveel relaxter en wordt het zoveel leuker. 

Perfect mom

Mamafails

Om je een idee te geven van mijn niet zo perfecte mama leven, hier een aantal mamafail momenten! Geniet.. want er geen beter vermaak dan leedvermaak, maar laat ook even jouw mamafail moment achter als reactie op dit blog.

Kerstavond

Kerstavond 2016. Ik heb alle boodschappen in huis voor de kerstdagen. Van ontbijt tot diner, alles is aanwezig. Kom ik er om 18.00 uur achter dat ik de luiers voor Fey vergeten ben! Oeps..

Met zonder schoenen

In de ochtend ben ik niet de meest leuke persoon. Helemaal niet als ik voor een afspraak vroeg uit huis moet. Hoe vroeg ik ook opsta het wordt elke keer weer ren en vlieg werk, waarbij ik mij enorm gehaast voel. Hierdoor vergeet ik dingen..essentiële dingen. Het gebeurd mij regelmatig dat ik het huis uit ga. Fey naar buiten duw en halverwege tussen huis en auto ben. Dat Fey in eens blijft staan en zegt “Mama, kan niet. Fey hebt geen schoenen aan.” Oeps…

Geen suikers en snoepgoed

Ik weet niet wat ik dacht, maar toen Fey nog een baby was wist ik zeker dat ze zou opgroeien zonder snoepgoed en te veel suikers. Toen ze 1 jaar werd heb ik zelfs een worteltaart voor haar gemaakt zonder geraffineerde suikers. Ook zonder smaak, maar dat terzijde.  Iedereen die haar een snoepje aanbood kreeg een blik desdoods van mij. Dit werkte prima, tot dat Fey begon te praten en een eigen wil kreeg. Nu zit ik met een tweejarig kind die het liefst chocolade als ontbijt eet en verslaafd is aan ijsjes. Oeps..

Chocolade



Chocoladeletter 

Oke dat mijn suiker en snoep vrije kind verpest is heb ik inmiddels geaccepteerd, maar dat ze een chocolade monster is geworden nog niet. Met sinterklaas hadden wij de nodige chocoladeletters gekregen. Ik had de meeste verstopt en bedacht mij vlak voor het nieuwe jaar dat ik die nog had. Tijdens een Netflix sessie heb ik mij tegoed gedaan aan die chocoladeletter. Dom als ik ben, heb ik de lege verpakking niet opgeruimd. De volgende dag ontdekt Fey mijn misdaad en was totaal over de zeik! Ik was de stomste mama ooit, want dat was toch zeker haar chocoladeletter (not! echt niet..hij was van Frank!). Ik had het zelfs zo verpest dat ik niet eens mee mee mocht in de auto, toen we op visite gingen.  Ik moest maar alleen gaan. Het liefst lopend en heel ver weg. Oeps..

Jezelf vergeten

Super trots stap ik de auto in. Het is mij gelukt. We zijn als gezin een keer optijd voor een familie afspraak. Iedereen die ons kent weet dat dit een unicum is, aangezien wij nooit ergens op de afgesproken tijd zijn. Frank zit al klaar in de auto (ik weet het..heel bijzonder hij was als eerst klaar). Ik zet Fey in de auto, samen met haar halve inboedel. Echt overal heb ik aangedacht! Terwijl we onderweg zijn, kijk ik even in het spiegeltje van de auto. SHIT! Ben ik gewoon vergeten om mijn haar en make-up te doen. Nee..terug naar huis er zit niets anders op! Reageert Frank doodleuk “Wat doe je moeilijk? Zo zie je er toch altijd uit!” Oeps..

no make-up

De oneindige lijst

En zo kan ik nog wel even doorgaan met voorbeelden van mij als niet zo perfecte moeder. Misschien een idee om terugkerend blogthema #mamafails te maken? Ik heb je namelijk nog niet verteld van die keer dat Fey uit de wandelwagen viel of toen ze mij opsloot in de badkamer ?

miriamkemerink

Instagram                        Facebook