Omgaan met gevoelens van onmacht en frustratie

Machteloosheid frustratie


1

Gevoelens van onmacht en frustratie

Wat ik heel lastig vond toen ik moeder werd, is dat mijn kind een eigen wil en karakter heeft. Begrijp mij niet verkeerd, ik hou van Fey en haar karakter. Juist haar (eigen)wijsheid vind ik leuk aan haar. Maar ik vond het heel lastig om hier mee om te gaan. Ik ben namelijk een persoon die graag controle heeft over situaties. Ik hou ervan als dingen gaan zoals ik ze in mijn hoofd hebt. Dit is niet echt mogelijk met een kind in huis. Dit zorgt bij mij vaak voor gevoelens van frustratie en onmacht.

Soms heb ik het in mijn hoofd om ‘even’ met Fey naar de supermarkt te gaan. Maar zij wil liever binnenblijven, bij haar speelgoed en waar het warm is. Toch wil ik perse op dat moment naar de winkel. Is het echt nodig? Nee niet echt, maar ik had het zo in mijn hoofd. Resultaat: ik ben gefrustreerd, Fey is verdrietig want zij wil spelen en snapt niet waarom ik zo abrupt naar de supermarkt wil. In het ergste geval raak ik geïrriteerd en verhef ik mijn stem. Heel slecht ik weet het. Maar soms heb ik momenten dat ik mij zo machteloos voel dat ik niet zo heel pedagogisch verantwoord reageer. Als pedagoog weet ik heel goed hoe ik het zou moeten reageren in situaties van frustratie en machteloosheid, maar soms lukt dat even niet. Ik kan mij voorstellen jij als mama dat ook af en toe hebt. Om je te helpen in situaties als je het even niet meer weet, heb ik een aantal tips voor je.

Het even niet meer weten

Waarschijnlijk heeft iedere ouder ooit wel eens het gevoel van machteloosheid gehad, zoals hierboven beschreven. Even niet meer weten wat je moet doen, een gevoel van frustratie. Kwaadheid richting je kind, maar vooral naar jezelf. Het gevoel te falen. Vaak komt dit gevoel wanneer kinderen niet doen wat wij graag willen dat ze doen. Helemaal als dat ook nog eens in een situatie is, waarin iedereen mee kan kijken en dus ook een oordeel kan hebben. Wij als ouders laten toch niet over ons heenlopen? Een kind moet luisteren. Gewoon nog strenger en duidelijker zijn. ‘Het is nu klaar. Ik wil dat je gaat staan, stop met huilen en we gaan nu naar de kassa’. Grote kans dat je kind dan nog harder begint te huilen en jouw gevoel van machteloosheid groeit. Hoe doen al die andere ouders dat toch?

Kind schreeuwt

De oplossing

Je kunt het gevoel van machteloosheid voorkomen, door te accepteren dat jij je kind niet aan een touwtje hebt en het dus niet altijd doet wat jij wilt. Kijk naar wat jouw verwachting in de situatie is. Is het reëel of kan het ook op een andere manier? Als voorbeeld de situatie waarbij je kind huilend op de supermarktvloer ligt. Vaak hebben wij de neiging om te laten zien dat wij als ouder de baas zijn. Dit is de valkuil van onmacht. Op dat moment heeft je kind verdriet en wil hij daar een reactie op. Doe juist iets wat hij, en de omstanders die toch allemaal al een mening hebben, niet verwacht. Kan het bijvoorbeeld kwaad om bij hem op de grond te gaan zitten? Zijn gevoel te benoemen en daar ruimte voor te geven? ‘Ik zie dat je verdrietig bent, dat begrijp ik.’ ‘Je hebt honger en wilt graag een snoepje.’ Natuurlijk hoef je niet op dat moment alsnog die zak snoep te kopen. Je kunt je kind op een positieve manier op andere gedachten zetten. Laat hem bijvoorbeeld lekker beleg uitzoeken voor op het brood wat je tijdens de lunch gaat eten.



Ze doen het niet om je te plagen

Houd jezelf voor ogen dat je kind dit gedrag niet vertoont, omdat hij jou het leven zuur wil maken. Je kind begrijpt vaak op momenten dat hij ongepast gedrag vertoont de situatie niet of heeft andere verwachtingen. Betrek het niet op jou als persoon, maar zie het als een leermoment voor jezelf en voor je kind. Wanneer jij als ouder rustig blijft en niet in het gevoel van onmacht schiet, dan geeft het jou de kans om objectiever naar de situatie te kijken. Je zult merken dat het vaak kleine dingen zijn, die je anders kunt doen om een enorm drama te voorkomen. Op die manier zul jij je ook relaxter voelen in die ongemakkelijke situaties, zoals die van Wendy.

Its takes a village

It takes a village to raise a child

Gevoelens van frustratie en onmacht horen nou eenmaal bij het ouderschap en zijn ook niet erg. Probeer je gevoelens wel bespreekbaar te maken met je partner of iemand anders uit je omgeving. Dit geeft lucht en kan ervoor zorgen dat jij je minder boos en/of onzeker voelt.
Merk je dat je te vaak en te lang gefrustreerd bent of blijft hangen in het gevoel van onmacht, vraag dan hulp. Het is niet iets waar jij je voor hoeft te schamen. Tegenwoordig lijkt er wel een taboe te zitten op het vragen van hulp, maar juist bij het opvoeden van je kind is het belangrijk om anderen erbij te betrekken. Je hoeft (en kan) niet alles alleen te doen.
Er is niet voor niets een bekend Afrikaans gezegde: ‘It takes a village te raise a child’.
Je zult merken dat wanneer jij hulp vraagt aan een ander, om misschien even iets voor jezelf te doen, je weer zelfverzekerder in je schoenen staat als je weer een opvoed-uitdaging tegenkomt.

Herken jij je in het even je geduld verliezen? Hoe ga jij om met gevoelens van onmacht en frustratie? 

miriamkemerink

INSTAGRAM                                 FACEBOOK

1